Imagine Peace Tower: نور، آیین و یادبود ریگیاک ریکیاویک

Imagine Peace Tower یکی از تجربه‌های ریگیاک راک است که وقتی از تلاش برای آن به‌عنوان بنای متعارف دور شویم، معنای بیشتری پیدا می‌کند. این بنا در معنای معماری سنتی یک برج نیست و تنها یادبودِ شب‌زنده‌دار هم نیست. این اثر هنری مبتنی بر رویداد است، آیینی از بازگشت، و قطعه‌ای که به darkness، فصل، آب‌وهوای دریا، سفرهای قایق و توجهٔ مشترک وابسته است. مردم اغلب آن را با عنوان «نصب نور یوکو اُنو در Viðey» می‌شناسند؛ این توصیف درست است اما ناقص است. آنچه اهمیت دارد، فقط از چه ماده‌ای ساخته شده نیست، بلکه چگونه به‌نظر می‌رسد: ناگهان، فصلی، و با احساسی که گویی منظره نیز توافق کرده است تا مدتی به این اثر فضا دهد.

Visit ریکیاویک تصور می‌کند Imagine Peace Tower را به‌عنوان کاری از یوکو اُنو که به صلح جهانی منجر می‌شود توصیف می‌کند. عبارت « Beacon to world peace » فقط واژه‌های تبلیغاتی نیست؛ بازتاب دقیقی از اندازهٔ این ایده است. این اثر با یک چاهِ آرزو آغاز می‌شود که از آن برج نور برخاسته است. واژه‌های IMAGINE PEACE around چاه به ۲۴ زبان حک شده‌اند و این اثر، عملی خصوصیِ یک آرزو را به چیزی عمومی، عمودی و جمعی تبدیل می‌کند. به این معنا، با روحیهٔ مشارکتی بسیاری از آثار یوکو اُنو همسو است. مخاطب تنها بیرون از اثر نیست؛ مخاطب با گردهم‌آیی، مشاهده و نگه‌داشت پیامش آن را کامل می‌کند.

صفحهٔ رسمی موزهٔ هنر ریگیاک راک اثر را در قالبِ زندگیِ معاصرِ هنریِ شهر جای می‌دهد. این اثر در سال ۲۰۰۷ برِ Viðey نصب شد و بخشی از مجموعهٔ موزه است، پس بخشی از میراث فرهنگیِ ریگیاک راک محسوب می‌شود. Imagine Peace Tower به‌عنوان آیکونی مستقل شناخته می‌شود، اما همچنین یک اثر هنری عمومی با خانه‌ای فکری و شهری است. این اثر به جزیره، به زیست‌بومِ هنریِ شهر و به گفت‌وگوی گسترده‌ای دربارهٔ نمایان‌سازی حافظه بدون ایستایی تعلق دارد.

داستانِ آغاز این اثر بخشِ احساسیِ آن است. برج به یاد جان لنون اختصاص یافته و در ۹ اکتبر ۲۰۰۷ افتتاح شد، تاریخی که می‌توانست روز تولد ۶۷ سالگیِ او باشد. هر دو منبع Visit ریکیاویک و ریکیاویک آن را تأکید می‌کنند که پرتؤ نور هر سال از ۹ اکتبر تا ۸ دسامبر روشن می‌شود—سالگرد درگذشت لنون در ۱۹۸۰. این چرخهٔ سالانه فقط زمان‌بندی نیست؛ معنیِ اثر را شکل می‌دهد. این کار دائماً به‌صورت پس‌زمینه باقی نمی‌ماند تا به تجربه‌ای خاموش بدل شود؛ بازمی‌گردد، به این معناست که مردم با آن بازمی‌گردند. حافظه به‌طور ریتمیک بازمی‌شود نه ایستاده. این ریتم وزنِ ویژه‌ای به برج می‌دهد نسبت به یک بنای یادبود ساده که فقط عبور می‌کنید.

همچنین نکته‌ای آرام‌فکرانه وجود دارد: کار از نور ساخته شده، نه از ماده. Visit ریکیاویک توضیح می‌دهد که برج از چند منبع نور تشکیل شده است، برخی با آینه‌ها به بالا منعکس می‌شوند و برخی مستقیماً به آسمان می‌تابند و به دیدی واحد منسجم می‌رسند. نتیجهٔ قابل دید، ساده به‌نظر می‌رسد، اما پیامِ مفهومیِ آن غنی‌تر است. نور نسبت به سنگ مالکیت‌گراتر نیست. نمی‌توان به آن دست یافت یا با آن راه رفت. آن هم وجود دارد و نه وجود دارد. کار از مخاطب می‌خواهد نگاهش را به بالا بیندازد، نه به اطراف. این موضوع رفتار اجتماعی اطراف را تغییر می‌دهد. بازدیدکنندگان تنها تماشاگر نیستند؛ با آن توقف می‌کنند.

هوا در ایسلند نیز بخشی از این اثر می‌شود. Visit ریکیاویک اشاره می‌کند که شدت، درخشش و سراشی نور با شرایط جوی تغییر می‌کند. این یکی از دلایل است که این برج برای ایسلند مناسب است. هر شب، چرخهٔ روشنایی دقیقاً یکسان نیست؛ مه، باد، ابر، سرما و وضوح با این اثر هم‌آهنگ می‌شوند.

موقعیتِ Viðey از نظر مشابهی مهم است. یکی از بخش‌های اصلی تجربهٔ این کار عبور با قایق است. صفحهٔ رسمی ریکیاویک explicitly اشاره می‌کند که سفرِ قایق در فصل روشنایی ارائه می‌شود و این سفر قایق کارِ عاطفیِ مهمی انجام می‌دهد. این سفر آستانه‌ای بین زمانِ شهری معمولی و چیزی عمیق‌تر را ایجاد می‌کند. اگر همان پرتوی نور در میدانِ مرکز شهر از بالا برخیزد، هنوز معنادار است اما به خاطر فاصلهٔ جزیره، فضای بیشتری به تجربه می‌دهد. برای رفتن به Imagine Peace Tower باید از ساحل دور شوید، به درون تاریکی سفر کنید و با دیگرانی که تصمیم به این سفر گرفته‌اند به‌جا برسید. حرکتِ مشترک، اثر را دارای حاشیهٔ آیینی می‌کند بدون اینکه لازم باشد سنگین به‌نظر برسد.

برای مسافران، یکی از قوی‌ترین دلایل بازدید از برج در فصل روشنایی این است که موقعیتِ فیزیکیِ Viðey کار را از حالتِ احساساتی‌گرایانه دور می‌دارد. جزیره باز، خنک و عریان است. اطراف شما تاریخ‌های کهنه، پرندگان دریا، علف‌ها و حضور ریکیاویک بر آن سوی خلیج دیده می‌شود. بالای شما پرتویی است. ترکیبِ صمیمیت و صراحتِ دیداری منحصربه‌فرد است. شما از حضور جمع با شدتِ معنویِ ساختِ این کار احساس می‌کنید و از آسمانِ تاریک، خود را کوچک می‌بینید.

منطق هنری یوکو اُنو توضیح می‌دهد که چرا این اثر چنین خوب کار می‌کند. موزهٔ هنر ریگیاک راک او را به‌عنوان یکی از هنرمندان پیشروِ آزمایشی و مدرن مرتبط با مفاهیم، اجراها، Fluxus و Happening‌ها توصیف می‌کند و یادآور می‌شود که بسیاری از آثار مشهور او مشارکت عمومی را دعوت می‌کنند. Imagine Peace Tower به همان ردیف تعلق دارد. حتی اگر بازدیدکننده‌ای دانشِ کمی دربارهٔ Fluxus یا شیوهٔ مفهومیِ پس از جنگ جهانی ندارد، ساختارِ اثر را به‌راحتی درک می‌کند. این هنر بر ایده، تکرار، دعوت و تخیلِ جمعی اتکا دارد و نه صرفاً یک شیءِ کامل‌شده. این ویژگی به‌طور غیرمعمول آن را قابل دسترس می‌سازد بدون اینکه ساده‌انگار باشد.

پیامِ صلحِ خودِ کار می‌تواند به‌سادگی به شعار تقلیل پیدا کند، اما در Viðey اغلب حسِ واقع‌گرایانه‌تری دارد. صفحهٔ موزهٔ ریگیاک راک از برج به‌عنوان یادآورِ ضروریِ حفظِ دیدِ صلح و بالا نگه داشتن یاد را یاد می‌کند، به‌ویژه در جهانی که با جنگ روبه‌روست. این عبارت مفهومی است زیرا از این فرض که کار همهٔ کار را حل می‌کند پرهیز می‌کند. این کار چنین ادعایی ندارد. در عوض، بر تداومِ توجه تأکید می‌کند. به‌طور عملی، مسافران اغلب می‌آیند و نمی‌دانند تجربه از نظر نمادی بیش از حد یا بیش از حد کوتاه است یا نه. بسیاری از بازدیدکنندگان با این واقعیت که محیط، هوای سرد، سکوتِ مشترک، عمودی بودنِ پرتو و احساس اینکه جزیره به طور موقتی به یک سایتِ امیدِ عمومی بدل می‌شود، بیشترین اثر را می‌بینند.

لایهٔ دیگر که به اثر شخصیتِ ریگیاک راک می‌دهد این است که برقِ آن کاملاً از انرژی ریگیاک انرژی و ژئوترمال می‌باشد. این نکتهٔ فنیِ مهمی است که به داستانِ زیرساختِ ایسلند پیوند می‌دهد: یادمان صلحی که به وسیلهٔ گرمای زمین انرژی می‌گیرد. این ترکیبِ آرمان‌گرایی با سیستم‌های انرژیِ محلی دلیلِ اصلیِ اینکه اثر به‌گونه‌ای بومی حس می‌شود و واردِ کلانِ ریگیاک راک نشده است. با وجودی که یوکو اُنو آن را طرح کرده، پیامِ آن جهانی است؛ اثر به‌طور مادی در شرایطِ ریگیاک راک گنجانده شده است.

زمان‌بندی سفر در اینجا بیش از بسیاری از جاذبه‌ها اهمیت دارد. برخلاف کلیسا، موزه یا مجسمه که در هر عصرِ آرامی قابل بازدید است، Imagine Peace Tower منطقِ فصلیِ واقعی دارد. دورهٔ اصلی روشنایی از ۹ اکتبر آغاز می‌شود و تا ۸ دسامبر ادامه می‌یابد، همراه با نمایش‌های اضافی در اطراف انقلاب زمستانی، ایام نو سال، ۱۸ فوریه و هفتهٔ اعتدال بهاری. با اطلاعات رسمی ریکیاویک و Visit ریکیاویک. این به این معنی است که برنامهٔ سفر در پاییز یا زمستانِ ریگیاک راک می‌تواند برج را به‌عنوان یک نقطهٔ شبانهٔ مشخص در نظر بگیرد، نه یک توقفی بی‌وقفه. همچنین این نکته مفید است زیرا بسیاری از بازدیدکنندگان دنبالِ برج نه فقط می‌دانند چیست، بلکه می‌دانند چه موقع می‌تواند به‌گونه‌ای که قصد دارد تجربه شود.

یک مقالهٔ خوب درباره Imagine Peace Tower باید صادق باشد درباره اینکه این تجربه چیست یا چیست نیست. این جاذبهٔ طولانی با نمایشگاه‌ها یا نمایش‌های فنی پیچیده نیست. با رویکردی بی‌پرده‌تر نمی‌توان آن را به‌راستی درک کرد. کار عادت دارد به افرادی پاداش بدهد که پذیرای مقداری سادگی هستند. شما می‌روید، عبور می‌کنید، می‌ایستید، نگاه می‌کنید و اجازه می‌دهید بافتِ کار بخشی از تجربه باشد. برای برخی از مسافران این به یکی از memorable moments در ریکیاویک تبدیل می‌شود زیرا بسیار ساده است. در سفری پر از حرکت، رزروها، تصمیماتِ مربوط به هوا و توقف‌های مشهور، برج چیزی نادر ارائه می‌دهد: یک شبِ متمرکز با یک نُظرهٔ عاطفی روشن.

Imagine Peace Tower از توضیحِ دقیقِ بهره می‌برد زیرا پاسخ به پرسش‌های مسافران دربارهٔ آن با Videy Island تفاوت دارد. کسی که دنبال Videy است ممکن است دنبال پیاده‌روی نیم‌روزه، تاریخچه، زمان‌بندی رفت‌وآمد یا زندگی پرندگان باشد. کسی که به دنبال Imagine Peace Tower است معمولاً می‌خواهد داستانِ اثر، فصلِ روشنایی، احساسِ واقعیِ بازدید و اینکه آیا ساختنِ شبی حول آن ارزش دارد یا نه را بداند. این پرسش‌ها با هم تفاوت دارند و پاسخِ مناسب‌تری می‌طلبند. هم‌پوشی با Videy وجود دارد، اما مرکزِ گشت وگذار متفاوت است.

آنچه پس از دیدن Imagine Peace Tower در بسیاری از بازدیدکنندگان می‌ماند، فقط ارتباط با جان لنون نیست، اگرچه برای بسیاری مهم است. بلکه احساسی کمتر شناخته‌شده است که شهر تصمیم گرفته است اثرِ امیدی عمومی و فصلی را نگه دارد، هم‌زمان شکننده و تکرارشونده. پرتوی نور دوباره به تاریکیِ عادی بازمی‌گردد، اما دوباره برمی‌گردد. در بازگشتِ مکرر، قدرتِ واقعیِ اثر نهفته است. Imagine Peace Tower ماندگار می‌شود چون از شما نمی‌خواهد که به دوامِ بودن تحسین کنید. از شما می‌خواهد وقتی نور ظاهر می‌شود، حضور داشته باشید.